Ертіске сыр

Ерке Ертіс, мен де сенің тамшыңмын, Ғұмыр қысқа, сабындай ғана қамшының. Табынып саған қарап тұрмын тамсана, Адасып жүрген оғынан сақта аңшының. Ерке Ертіс, төгілді саған бар сырым, Сенде...

Ерке Ертіс, мен де сенің тамшыңмын,

Ғұмыр қысқа, сабындай ғана қамшының.

Табынып саған қарап тұрмын тамсана,

Адасып жүрген оғынан сақта аңшының.


Ерке Ертіс, төгілді саған бар сырым,

Сенде қанша қазына жатыр жасырын.

Өзіңменен бөлісем деп ойымды

Жайлап басып жағаңа келдім ақырын.


Өзіңменен ақын тағдыр табысты,

Толқындарың ойларыммен қабысты.

Ағыстарың алға қарай ұмтылған

Зымыраған уақытпенен жарысты.


Ақын қыз ем, арман қуған ақмаңдай,

Тағдырымызда бір ұқсастық жатқандай.

Өр Алтайдан бастау алған бұлақ ең

«Мұхит» деген өмірден тұрақ тапқандай.


Осылайша мен өзіңмен сырластым,

Сен мәңгілік, ал мен мәңгі тұрмаспын.

Балалықтың базарынан аттанған

Жағаңдағы өрімталмен құрдаспын.

Гүлнұр Қуанышбекқызы

Оцените пост

1
Дальше