Өнер қыраны

«Төбелер көп өмірде, ал биіктер санаулы,

Ұнатады ел сондықтан биікке көп қарауды»

Өмір — өкініш пен қуаныштың қосындысы. Жылап жүріп, жұбанған қандай жақсы! Ал қуанып жүріп, кенеттен қайғыру неткен өкінішті еді! Тау биік. Мәңгіліктің мызғымас көрінісі. Тау тұлға. Өмір бойы жанымда жүретіндей көрінетін. Кім білген!? Мәңгіліктің де мәңгі емес екенін.

Мойындаймын. Жақын араласқан жоқпын. Шындығы сол — жарқын бейнесі жүрегімде қалатындай сәттер жетерлік. Сол бір жаймашуақ жүздесу бүгінде сағынышқа айналған, маған қалғаны сағыныштан шым-шымдап сыр шерту ғана.

1998 жыл. Ол кезде жеті жасар баламын. Әкем мені Сатыбалды көкемнің (Фарида апатайымның әкесі) мерейтойына ертіп апарған. Өзіммен жасты балалармен тәттіге таласып, мәре-сәре боп жүрміз. Той басталып, соңына таяп қалған кез. Бір кезде асаба боп жүрген шашы артқа қайырылған, ұзын бойлы, батыр пішіндес, мұртты кісі (кейін Жасарал жездем екенін білдім) жанымызға келді де: «жігіттер, кімнің қандай өнері бар? Кәмпиттің де қарызын қайтаратын кез келді. Кім өнерін көрсетсе, соған керемет сыйлық берем». Бәріміз ойынымызды тастап, күбірлей кеттік ішімізден. Әрең дегенде есіме түсірдім-ау: «Асың, асың, асыңа... Береке қонсын басыңа». Иә, алғаш рет ел алдында тақпақ (бата) айттым. Жұртшылықтың «бәрекелділеп» қол соққаны әлі есімде. Тойдан соң мұртты аға қолымды қысып: «Жарайсың, азамат!» — деді. Осы бір ауыз сөз кейінгі жеңісті күндеріме жол ашқандай болды. Бұл алғашқы кездесу еді.

«Асылбек Еңсеповтің орындауындағы «Әке толғауы» күйі үйдің теледидарынан жиі көрсетілетін. Көрген сайын қызығып, қызыққан сайын құштарлығым оянып, бірде анама: «Мен де күйші болам» — дедім. Сөйтіп, екі жыл бойы музыкалық мектептің домбыра сыныбына қатыстым. Пайдасы көп болды. Мен үшін емес, музыкалық мектеп үшін. Қабілетің болмаса, қаржы да көмектеспейді екен!? «Кеңес» күйінен әріге бара алмай, тежедім ақыры өзімді. Сөйтіп, сол оқиға ұмытылған сияқты болып еді!? Кейін «ХХІ ғасыр көшбасшысы» зияткерлік сайысына қатысуға мүмкіндік алып, ақ басты Алатау баурайындағы Алматыға ат басын бұрдық. Жездемнің үйінде қонақ болып, шай ішіп, тым жақсы отырғанбыз, кенет әкем: Мына баланы домбыраға бердік. Түк шығармады. Құр ақшаны жұмсағанымыз болмаса...» - демесі бар ма? Ой, ұялғаным-ай! Сәл үнсіздіктен соң Жасарал жездем: «Баланың күйші болуы міндетті емес. Бастысы, өнерді сезіну ғой. Мүмкін, домбыра балаңның өнерге деген сүйіспеншілік сезімін оятқан шығар?! Шешім қабылдауға асықпа» -деген еді. Бәлкім, даналық та, даралық та осы шығар. Осыдан кейін мені анам да, әкем де, «жұмсалған қаржы» да мазаламайтын болды.

Үйге қайтарда маған қарап: «Талабың зор. Есіңде болсын, өмір ақ және қара жолақтан тұрады. Екеуі де пенденің пейіліне қарай табыс әкелуі мүмкін. Ақ жолақ мейлінше қиындыққа толы, бірақ соңы баянды болмақ. Ал қара жол қулық-сұмдық, зорлық-зомбылықтан жасалған, ол уақытша ғана қуаныш, аяғы қасірет. Адамдық ажарыңа кір түсірме. Кейін тазарту қиын болады. Ақ жолмен келсең, сені қашанда құшақ жая қарсы алам». Біз осылай қоштасқанбыз.

Соңғы кездесу, соңғы тілек еді бұл. Әттең, ақырғы рет тілдесіп тұрғанымды білсемші сол кезде... Әлі күнге сол бір сәттегі бебеулеген күйдің үні құлағымнан кетер емес. Домбыраңның үнін сағындым. Домбыра сені сағынды, шандозым!

Пенделіктен биіктетіп парасатын,

Сездірер әрдайым асқарлығын,

Асқақтық... бәрі-бәрі жарасатын,

Әр сөзі тұп-тұнық, астарлы ұғым.

Елін сүю-үлкен жүректілік,

Өнерге керек ерен асаулық,

Тәуекелге бел буды білек түріп,

Өнерді елге ұсынды жасау ғып.

Бағасы зор бақытқа кенеледі,

Мақсаты айқын арманшыл айбатты ерге.

Талайға үлгі — өмірің өнегелі.

Шыңдалған құрылысшыдан қайраткерге.

Асыл тас айналмайды үйіндіге,

Еселі еңбек жеткізер ғасырларға,

Қалдыра кет, қасиетіңді кейінгіге.

Зәру болып жүрмесін асылдарға!

Мейрамбек Таубалдиев Ерланұлы

тележурналист

Алия Arsik
27 желтоқсан 2012, 10:03
3196

Загрузка...

Пікірлер

Өте тамаша мақала! Сенің осындай өнеріңді бағалайтын жандар көбейе беруіне тілектеспін!
Мико алған бағытыңнан тайма, әлі де осындай мақалаларыңмен бізді қуантатыныңа сенемін! Жарайсың!
Динара

Пікір қалдырыңыз

Спасибо за открытие блога в Yvision.kz! Чтобы убедиться в отсутствии спама, все комментарии новых пользователей проходят премодерацию. Соблюдение правил нашей блог-платформы ускорит ваш переход в категорию надежных пользователей, не нуждающихся в премодерации. Обязательно прочтите наши правила по указанной ссылке: Правила

Сондай-ақ Ctrl+Enter басуға болады

Танымал жазбалар

Только на 10-й раз он смог поступить в Кембридж! Герой с Кармакшинского района

Только на 10-й раз он смог поступить в Кембридж! Герой с Кармакшинского района

Свыше 10 известных университетов приглашают его обучаться за рубежом, но выбор будет оставаться за Сакеном. Он выберет обучение в The University of Edinburgh и отправится в эту удивительную страну...
socium_kzo
30 қар. 2016 / 11:06
  • 11420
  • 10
Взгляд со стороны: Назарбаев глазами кыргыза

Взгляд со стороны: Назарбаев глазами кыргыза

В чем уникальность этой личности? В чем его успех или провалы? Эти вопросы требуют глубокой аналитики и исследований. Я же хочу рассказать о Нурсултане Абишевиче глазами рядового кыргыза...
maxes
1 желт. 2016 / 8:05
  • 5192
  • 17
Японец о Казахстане: «Ваши девушки уж сильно себе набивают цену...»

Японец о Казахстане: «Ваши девушки уж сильно себе набивают цену...»

"Мужчины должны у вас тут права качать, ибо их процент в вашей численности населения уступает проценту женщин". Я машинально начала уверять, что у нас в стране таковых не имеется...
Sapientia
вчера / 10:52
  • 4473
  • 61
Молчание врачей. Дети ЮКО, заражённые ВИЧ 10-11 лет назад, узнают о диагнозе-приговоре

Молчание врачей. Дети ЮКО, заражённые ВИЧ 10-11 лет назад, узнают о диагнозе-приговоре

Как сообщают новостные издания, в ближайшее время в Южном Казахстане 102 детям в возрасте 11-12 лет сообщат об их страшном диагнозе. Все эти дети были заражены ВИЧ, причём большинство было инфицировано по вине врачей.
openqazaqstan
2 желт. 2016 / 13:57
  • 4167
  • 4
Почему Дональд Трамп назвал Казахстан чудом. Президент подтягивается по географии

Почему Дональд Трамп назвал Казахстан чудом. Президент подтягивается по географии

Трамп и не подозревает, что 16 декабря 1991 Казахстан не создал, а восстановил свою национальную государственность. Иначе бы он упомянул не только 25 лет, а больше чем 550 лет казахской истории.
Stehlikova
2 желт. 2016 / 9:02
  • 4463
  • 88
Мысли вслух. Почему казахи перестали общаться с родственниками и ходить в гости?

Мысли вслух. Почему казахи перестали общаться с родственниками и ходить в гости?

Дастархан в те времена был скромен. Не было понятия «сынау» - осуждения кто как живет, какой в доме ремонт и т.д. Пока взрослые обсуждали задержку заработной платы, мы играли в армию, жмурки, строили городки...
socium_kzo
вчера / 15:19
  • 3471
  • 12
Аэропорт Схипхол и Алматы. Смотришь на это и ощущение, что мы лет на тридцать отстали

Аэропорт Схипхол и Алматы. Смотришь на это и ощущение, что мы лет на тридцать отстали

Недавно пролетал через аэропорт Амстердама - Схипхол. Так как улетал из аэропорта Алматы, то не мог не начать сравнивать эти аэропорты.
Superkurt
30 қар. 2016 / 10:09
  • 3577
  • 12
Мой личный опыт использования Astra Plat: мелочи в моем кармане заметно стало меньше

Мой личный опыт использования Astra Plat: мелочи в моем кармане заметно стало меньше

Давно ждал запуска электронного билетирования в общественном транспорте Астаны. В ноябре 2016 года этот день настал. Мой опыт насчитывает последние 2 недели и мне есть чем поделиться.
iamYerlan
1 желт. 2016 / 15:24
  • 3243
  • 12
Понять и простить: почему большинство стран бывшего СССР отказалось от амнистий

Понять и простить: почему большинство стран бывшего СССР отказалось от амнистий

Президент Назарбаев предложил амнистию для совершивших преступления небольшой тяжести несовершеннолетних, пожилых, женщин и других социально уязвимых категорий осуждённых.
openqazaqstan
30 қар. 2016 / 13:45
  • 3075
  • 21